Adana da kavurucu sıcaklar susuz yaşamak imkansız. Yaz mevsiminin en yakıcı günleri. Termometreler 42 dereceyi gösteriyor. Güneş yalnızca asfaltı değil, insanın nefesini de yakıyor. Böylesi bir sıcaklıkta en temel ihtiyaç nedir diye sorsanız, hiç kimse tereddüt etmeden "Su" der. Peki, Adana'nın merkezinde insanlar saatlerce susuz bırakılıyorsa bunun adı nedir? Sekiz saat. Dile kolay. Sekiz saat boyunca evlerde musluklardan tek damla su akmıyor. Yaşlılar mağdur. Hastalar mağdur. Bebekler mağdur. Engelli vatandaşlar mağdur. Sadece insanlar mı? Hayır. Sokaklarda susuzluktan dili dışarı çıkan kediler, köpekler, kuşlar. Bahçelerde kuruyan çiçekler, ağaçlar ve tüm canlılar da bu kesintinin sessiz mağdurları. Su, lüks değildir. Su, temel yaşam hakkıdır. Elbette altyapıda arızalar olabilir. Borular patlayabilir, teknik sorunlar yaşanabilir. Kimse buna itiraz etmez. Ancak vatandaşın itiraz ettiği nokta, saatler süren kesintiler ve çoğu zaman yeterli bilgilendirme yapılmamasıdır. Bir şehirde belediyeciliğin en temel görevi, vatandaşın musluğundan suyun kesintisiz akmasını sağlamaktır. Eğer zorunlu bir kesinti yaşanacaksa bunun süresi, nedeni ve alternatif çözümleri önceden açıklanmalıdır. Su tankerleri devreye alınmalı, özellikle yaşlıların ve hastaların bulunduğu mahallelerde acil tedbirler alınmalıdır. ASKİ'nin görevi yalnızca arıza gidermek değildir. Aynı zamanda vatandaşın mağduriyetini en aza indirmektir. Adana gibi sıcaklığın 42 dereceyi bulduğu bir kentte saatlerce susuz kalmak, sıradan bir aksaklık olarak görülemez. Vatandaşın sorduğu soru ise oldukça nettir: "ASKİ ne iş yapıyor?" Bu soruya verilecek en güzel cevap, uzun açıklamalar değil, musluklardan kesintisiz akan sudur. Çünkü suyun olmadığı yerde hayat durur. Yetkililerden beklentimiz suçlu aramaları değil, kalıcı çözümler üretmeleridir. Adana'nın büyüyen nüfusuna uygun altyapı yatırımları hızlandırılmalı, eskiyen şebekeler yenilenmeli ve benzer mağduriyetler bir daha yaşanmamalıdır. Unutulmamalıdır ki, vatandaş sabrını gösterir; ancak bu sabrın da bir sınırı vardır. 42 derecelik sıcağın altında susuz kalan insanların sesi olmak, sadece gazetecilerin değil, yöneticilerin de en önemli sorumluluğudur. Çünkü su medeniyettir, su yaşamdır, su haktır.